AmuSickBoy

Top 10 erlendu plötur ársins 2008

2008-12-12T15:00:00.000-08:00

Tv On The Radio - Dear science,
Bon Iver - For Emma, Forever Ago
Shearwater - rook
Mae Shi - Hlllyh
Fleet foxes - Fleet foxes
Cloud Cult - Feel Good Ghosts (Tea-Partying Through Tornadoes)
m83 - Saturdays = Youth
Beck - Modern Guilt
Ladytron - Velocifero
The Kooks - Konk

Born Ruffians

2008-12-06T02:21:00.000-08:00

Fann Born Ruffians á pitchfork um daginn. Þessir strákar eru frá Toronto, Kanada og gáfu út sína fyrstu plötu, Red, Yellow & Bluesnemma á þessu ári. Minnir mig mikið á Clap Your Hands Say Yeah. Mikill ferskleiki og gleði á þessari plötu, sem fær ágætisdóma og alveg þess virði að kíkja á, þótt þeir séu ekki að gera neitt nýtt. Lykillög: I need a life, Foxes Mate for Life, Barnacle Goose, Badonkadonkey.

Emiliana Torrini

2008-11-20T13:11:00.000-08:00

Nýja platan hennar lofar góðu eftir 2 hlustanir. Gun stendur strax uppúr sem eitt það svalasta lag sem ég hef heyrt í langan tíma.

Phosphorescent

2008-10-31T15:09:00.000-07:00

Phosphorescent er einsmansband, skipað Mathew Houck. Hann kemur frá Ameríku og semur fallega tónlist. Hef bara hlustað á eina af plötunum hans; Pride sem kom út árið 2007 og verð hreinlega að gefa þessu tvo þumla. Fólk er að bera hann saman við Bob Dylan (nei), Netural Milk Hotel (nei) og Will Oldham (já). Hann er meðal annars að leika sér með strengi, munnhörpu, raddir (þó ekki á sama hátt og hinir sykursætu Fleet Foxes, hér er meira drama og drungi), píanó og tekst að búa til seiðandi ballöður úr þessu öllu saman. Hérna er hann einn með gítar með lagið Wolves af Pride:

Airwaves, dagur 4

2008-10-24T16:36:00.000-07:00

Hélt ég myndi aldrei geta valið á milli Hafnarhússins eða Nasa. Að lokum varð Hafnarhúsið fyrir valinu. Þegar ég mætti voru Dikta að byrja sitt program, voru fínir. Flott band, söngvarinn með ótrúlega rödd. Toppurinn var þegar þeir tóku Breaking the Waves með Gordon Brown á skjánum með Ísland í greipum sér.
Næstir voru Boys in A Band. Hafði aldrei séð þá spila en heyrt gott um þá. Þeir voru fínir, kunna að rokka og eiga merkilega góð lög. Verð þó að setja útá fatasmekk þeirra, þeir eru svo sannarlega frá Færeyjum, en það leyfir þeim ekki að vera jafn ósvalir og The Hives eru svalir.
Næst var komið að CSS. Verð að viðurkenna að ég var með gríðarlegar væntingar fyrir þessa tónleika, kannski óraunhæfar, en þetta var nú einu sinni CSS. Fannst þau fara í gegnum þetta með hálfum hug, þetta var einsog hvert annað gig fyrir þau. það voru þrjú lög (Ayala, Lets make love and listen from above og Music is my hot, hot sex) sem björguðu þessu frá því að vera gríðarleg vonbrigði. Annað var algjör meðalmennska.
Endaði kvöldið á Vampire Weekend. Verð að segja að ég reyndi og reyndi að fíla þetta band og korter í Ariwaves hélt ég að þetta væri að koma. En þrjú lög með þeim á sviði voru nóg til að sannfæra mig um að þetta væri ekki að gera sig, fannst þetta bara leiðinlegt og fór heim, þreyttur en þokkalega sáttur, missti allavega ekki af miklu á Nasa skilst mér, maður hefði sennilega bara átt að vera á Tunglinu.

Airwaves, dagur 3

2008-10-19T05:45:00.000-07:00

Föstudagurinn hófst á Organ. Sá Dýrðina spila þar, bandið sem Pitchfork hélt ekki vatni yfir í fyrra. Voru að gera ágætist mót, sjö á sviðinu, þar af tvær söngkonur sem gerði svolítið mikið fyrir bandið. Trommari var ótrúlega flottur. Fór því næst uppá 22 að sjá Yagya spila. Skemmtileg tilbreyting frá rokki & DJ setum seinustu daga. Ætla ekki einu sinni að reyna að skilgreina tónlistina sem hann spilar en þetta var mjög töff hjá honum, flottir taktar og loopur. Því næst var stefnan sett á Tunglið þar sem ég ætlaði að ná Familjen. Þegar ég er búinn að standa í mjög leiðinlegri Airwaves röð í meira en 10 mínútur og loksins að komast inn, kemur einn af Airwaves gaurunum og röflar e-ð um breytta dagskrá og hendir veggspjaldi uppá vegg. Þá var búið að færa Familjen til 00:00 og eyðilagði þetta svolítið kvöldið. Ákvað þarna að fara bara á Nasa og ná Retro Stefson. Húsið var nánast tómt þegar ég mætti á svæðið en um leið og þau byrjuðu að spila fór að bætast í hópinn og fljótlega var húsið smekkfullt. Retro Stefson voru ótrúlega góð, skemmtilega tónlist þar sem ægir saman stefnum úr öllum áttum og myndar skemmtilega heild. Eiginlega ótrúlegt að svona ungir krakkar geti samið svona vandaða tónlist. Næstir á sviðið á Nasa voru These New Puritans. Þarna var mættur á svæðið lélegasti og leiðinlegasti söngvari sem ég hef séð síðan ég sá söngvara The Teenagers syngja "Fuck Nicole" á seinustu Airwaves. Ég er nú yfirleitt mjög umburðalyndur gagnvart söngvurnum sem eru með öðruvísi/léglega rödd en þetta var slæmt. Taktanir hjá þeim voru í mörgum tilfellum mjög flottir og trommarinn flottur og þéttur. Löginn byrjuðu flest vel en náðu sér aldrei almennilega á flug og brotlentu svo um leið og söngvarinn opnaði munninn. Fór út í seinasta laginu og labbaði inní Hafnarhúsið og sá Munich taka eitt lag (skil ekki hvað er varið í þetta band) og keypti bjór í nesti fyrir röðina á Tunglinu.
Beið þar í röð í nákvæmlega 55 mínútur, fékk að heyra góðan part af settinu hjá Familjen þar og snerta rassinn á Kanada manni. Þegar ég loksins komst inn var Gus Gus með DJ set í gangi. Mun þéttari pakki í gangi þarna en á fimmtudeginum í Hafnarhúsinu. Náðu upp góðri stemmningu.
Næst var komið að Simian Mobil Disco (DJ set). Þetta var ágætis DJ sett en ekki mikið meira en það. Spilaði loopur af geisladiskum sem fengu mann til að dansa en ég hefði vilja (og bjóst við) sjá e-ð af SMD lögunum þarna.
Hápunktur kvöldisins: Retro Stefson.

Airwaves dagur 2, hluti 2

2008-10-17T01:56:00.001-07:00

Byrjaði kvöldið í Hafnarhúsinu. Var sem betur fer mættur snemma því rétt rúmlega 8 byrjuðu the Mae Shi að spil, um 15 min á undan áætlun. Þessi tónleikar voru fyrsta váið á þessum Airwaves (og vonandi ekki það seinasta). Strákar sem vita alveg hvað þeir eru að gera, spila hrátt rokk og mikil læti í gangi. Voru líka mjög líflegir á sviðinu og leyfðu áhorfendum að vera með. Spiluðu í um 30 mínútur og í þessar 30 mínútur voru þeir besta band í heimi.
Næst var það Florence & the Machine. Þessi stelpa getur svo sannarlega sungið og tónlistin alveg hin hressasta. Þjóðlagaskotið popp rokk ef ég á að skilgreina þetta (hraðari lögin minntu mig á sons and daughters).

Fuck Buttons voru næstir á svið. Því miður þá er nafnið það eina svala við þetta bandi. Full einhæft og endurtekningasamt fyrir minn smekk, ekki mikið að gerast. Fannst einsog öll lögin væru e-ð sem væri kennt í raftónlist 101.

Svo var komið að GusGus. Þeir eru alltaf jafn svalir og komast einhvern veginn upp með allt. Voru flottir og skemmtilegir en stemmingin var samt einhvern vegin ekki alveg jafn brjáluð og maður hefði viljað, m.v. Gusgus a.m.k.

Ákvað að stinga af í seinasta laginu þeirra og fara yfir á Tunglið til að sjá FM Belfast sem ég hafði aldrei sé spila áður. Þau eru hress og með ótrúlega töff sviðsframkomu og nærveru. Skemmtilegur endir á skemmtilegu kvöldi.

Airwaves dagur 2

2008-10-16T05:41:00.000-07:00

Fór og hlustaði á El Perro del Mar í hádeginu í Norræna húsinu. Þarna var hún bara með gítar og píanó og einn gítarleikar sér til aðstoðar. Þetta voru fínir tónleikar, tókst allavega að týna mér í tónlistinni hennar og röddin hennar lætur mann gleyma öllum áhyggjum sem maður kann að hafa. Kannaðist við flest lögin sem hún spilaði, persónulega fannst mér Inner Island flottast hjá henni.

Airwaves dagur 1

2008-10-16T01:21:00.000-07:00

Sökum tíma- og skipulagsleysi (og svo voru gömul Airwaves raðirnar mættar fyrir utan Tunglið þegar að Hjaltalín var að spila þar) sá ég bara eitt banda fyrsta kvöldið á Airwaves. Fór á Hressó og horfði á Mammút. Þau sigruðu Músíktilraunir 2004, fyrir heilum 4 árum síðan. Því er í raun skammarlegt að segja frá því að þetta var í fyrsta skiptið sem ég sá þau spila. Stóðu sig vel, þó svo að Hressó sé örugglega versti tónleikastaður sem ég farið á og hljóðið þarna inn engan veginn nógu gott. Tók lögin þrjú sem hafa verið í spilun af nýju plötunni í bland við lög sem ég hafi ekki heyrt áður. Allt saman fjölbreytileg lög og flottar fléttur sem halda manni á tánum og grípa mann strax við fyrstu hlustun. Í raun mjög góð byrjun á Airwaves 2008.

Airwaves band: The Young Knives

2008-10-12T04:45:00.000-07:00

Þessir þrír strákar er búnir að vera að síðan 1998 þó það hafi ekki farið mikið fyrir þeim fyrstu árin. Búnir að gefa út þrjár alvöru plötur, Voices of Animals and Men (2006), ...Are Dead... And Some (2007) og superabundance (2008). Búinn að renna nokkru sinnum í gegnum nýju plötuna og hún er svona líka hress, undir greinilegum áhrifum frá Gang of Four. Flott pönkrokk sem maður reynir að sjá á Airwaves.
Lykillög: Turn Tail, Terra Frima, Counters.

Airwaves band: Familjen

2008-10-04T12:31:00.000-07:00

Familjen er eins manns hljómsveit Svíans Johan T Karlsson. Hann er töffari og hefur gefið út eina plötu, Det Snurrar I Min skalle, og eftir tvær umferðir í gegnum plötuna þá var Familjen komin á must see listann fyrir AirWaves. Titillag plötunnar grípur mann strax og verð ég að viðurkenna að ég er búinn að hlusta á það ansi oft og hefur lagið (og myndbandið) fengið flotta dóma og umfjöllun. Platan er hinsvegar miklu meira en þetta eina lag og eru þarna lög sem krefjast meira hlustunar áður en að maður grípur þau. Finnst einsog hann sé svolítið að prófa sig áfram (fer úr einföldu euro popi yfir í hressandi tölvuleikja takta í Det Vet Du), lögin eru skemmtilega ólík og hann virðist alveg komast upp með þessa tilraunastarfssemi og eiga mjög auðvelt með að búa til góða takta. Hann virðist vera að heilla fleiri en mig og var m.a. að hita upp fyrir Ladytron í Ástralíu nýlega. Hann ku koma fram með vini sínum Andreas Tilliander sem hjálpar honum að ýta á takka á sviðinu.

Airwaves band: Yelle

2008-09-28T13:46:00.000-07:00

Yelle er frönsk electro-pop-hip hop gella, fædd 1983, sem er búin að gefa út eina plötu, Pop Up. Tókst nú ekki að finna neina almennilega dóma um plötuna en við fyrst hlustun lofar hún góðu, engin gargandi snilld s.s. og ekkert nýtt, bara gott. Það sem grípur mann fyrst á plötunni: A Cause Des Garcons, Je Veux Te Voir og Ce Jeu.

SexyBack

2008-09-22T01:29:00.000-07:00

Þetta er sennilega ein af flottari ábreiðum sem ég hef heyrt. Rock Plaza Central að taka Sexy Back með JT.

5+1 ástarlög sem þú getur hlustað á án þess að tapa töffarastigum.

2008-09-18T13:02:00.000-07:00

Love song, The Cure.
Dry your eyes, The Streets.
Thinking about you, Radiohead.
We both go down together, the decemberists.
Poppaldin/Kristalnótt, Maus.
(Don't love you any more, tv on the radio.)

TVOTR

2008-09-14T13:55:00.000-07:00

Man þegar að ég hlustað á þetta band fyrst. Það var 2004 þegar þeir voru nýbúnir að gefa út plötuna Desperate Youth, Blood Thirsty Babes. Það er ekki bara e-ð eitt við þetta band sem grípur mann, heldur hefur þetta band svo margar víddir að það er eiginlega ósanngjarnt gagnvart öðrum böndum; röddin hans Tunde Adebimpe, hversu hráir þeir eru og óútreiknanlegir, hæfileiki þeirra til að hrista falleg lög fram úr erminni, þessi takturinn, fjölbreytileiki (young liars, wolf like me)... Enn þann dag í dag er Desperate Youth, Blood Thirsty Babes ein af mínum uppáhalds plötum og TVOTR eitt af mínum allra allra uppáhalds böndum. Því er það mikil gleði fyrir mig að fá í hendurnar (inná ipodinn minn) nýju plötuna þeirra Dear Science,. Hún virðist hafa míglekið útá netið því hún á ekki að koma út fyrren 23.sept en maður er strax farinn að lesa dóma um hana hjá hinum og þessum tónlistarbloggurum. Ætla að reyna að mynda mér mína eigin skoðun á þessari plötu (einsog maður á alltaf að gera) og hún á eflaust eftir að fara í marga hringi á ipodnum á næstu dögum.

Airwaves band: Crystal Castles

2008-08-23T15:20:00.000-07:00

Crystal Castles (nafnið á bandinu er víst komið úr ævintýrum She-Ra sem allir ættu að þekkja og þetta er líka nafn á gömlum spilakassatölvuleik); spila indie/electro og nota mikið af tölvuleikjahljóðum í tónlistinni sinni. Eftir því sem ég best veit þá hefur þessi duo frá Toronto gefið út eina EP (Alice Practice) plötu og eina LP (Crystal Castles). EP platan er fjögra laga og grípur mann strax, og þá sérstaklega titillag plötunnar. Platan Crystal Castles hefur fengið ágætis dóma víða á veraldarvefnum (metacritic, allmusic, pitchfork) og lofar góðu við fyrstu hlustun. Þau virðist líka fá góða dóma fyrir tónleika sína en hugsa að þetta verða annaðhvort eða tónleikar, sem maður verður að passa sig á að fara ekki með of miklar væntingar á.
Hlusta á last.fm

Ladytron

2008-08-20T01:36:00.000-07:00

Sá þetta band spila á annars lélegri Reykjavík Tropic hátíð árið 2006. Hafði ekkert heyrt í þeim þá en þau komu skemmtilega á óvart. Væri alveg til í að sjá þau aftur live en læt mér nægja (í bili) að hlusta á nýju plötuna þeirra, Velocifero. Lagði Black Cat grípur mann strax.

Afhverju?

2008-08-16T14:59:00.000-07:00

Verð að viðurkenna að ég skil ekki lofið sem Vampire Weekend eru að fá fyrir samnefnda frumraun sína. Þess vegna voru það viss vonbrigði þegar ég frétti að þeir yrðu eitt af stóru númerunum á Airwaves í ár. Kannski á ég eftir að ná þessu bandi áður en þeir stíga á svið í Reykjavík en einsog staðan er í dag þá er þetta band ekki á lista yfir þau bönd sem ég ætla að sjá á Airwaves. Þetta band verður hinsvegar á þeim lista ef að orðrómurinn um að þeir mæti hingað er réttur.

Wolf Parade/Sunset Rubdown/Swan Lake/Handsome Furs.

Afhverju eru ekki allir að hlusta á..

2008-08-10T10:58:00.000-07:00

Shearwater? Afhverju er ég ekki löngu búinn að uppgvöta þetta band? Þeir hafa verið að síðan 2000 og búnir að gefa út 5 plötur. Nýja platan þeirra, Rook, er með því ferskara sem ég hef heyrt í langan tíma. Platan er þung og dimmi og söngurinn einstakur og þunglyndislegur.

Fyrir þá sem fíla Okkervil River, þá er þetta eiginlega algjör andstaða, hamingja og gleði, verður þunglyndi og depurð. En afhverju er ég þá að bera þessi bönd saman? Jú, tveir af meðlimum Okkvervil River (Will Sheff og Jonatan Meiburg) eru einmitt í Shearwater.

Cloud Cult

2008-07-10T07:23:00.000-07:00

Það er erfitt að skilgreina tónlistina sem Cloud Cult spila. Þess vegna ætla ég að sleppa því. Tónlistin er allavega áhugaverð, þó ég hafi þurfti þónokkrar hlustanir á nýjustu plötu þeirra Feel Good Ghost (Tea-Partying Through Tornadoes) til að taka hana í sátt þá var það algjörlega þess virði. Platan fer svolítið úr einu í annað og lítið flæði í henni, lögin ólík og mörg laganna mjög sterk og dramatísk. Þeir hafa gefið út 5 plötur og hefur sú nýjasta fengið mesta athygli frá mér en nokkuð viss um að ég mun skoða hinar með tíð og tíma.

konk

2008-07-06T07:24:00.000-07:00

Ég setti Konk á áðan og lofaði sjálfum mér að hlusta bara á eitt eða tvö lög en áður en ég vissi var ég búinn að hlusta á alla plötuna. Ég ætti sennilega ekki að gera þetta (ég ætti ekki einu sinni að vera að hlusta á The kooks) en ætla samt... Konk með The Kooks er góð plata. Hress og flott plata með mikið að grípandi lögum. Svo sem ekki mikil breyting frá fyrstu plötunni, hrár hávær gítar, einfaldar trommur og grípandi viðlög og bara vel af sér vikið a.m.k. m.v. plötu tvö hjá mörgum öðrum böndum (t.d. Arctic monkeys, Bloc party).
Tvö lög af plötunni, Do You Wanna og svo One last time:

Föstudags

2008-05-23T05:12:00.000-07:00

-2007:

-2008:

-Þunglyndi og meira meik:

Föstudags

2008-05-16T06:02:00.000-07:00

-Eróbik:

-Britpop:

-Eðall:

2+1

2008-04-24T06:13:00.000-07:00

Búinn að hlusta mikið á Jason Collett seinustu daga. Plata hans Here's to being here er barasta nokkuð góð og eftir nokkrar hlustanir er það Not Over you sem stendur uppúr. Sumir segja kannski að þetta sé klisjukennd ballaða, en það eru bara sumir.

Rakst fyrir tilviljun á þetta lag með Colin Meloy, We both go down togeather. Ég öfunda þá sem hafa ekki hlustað á hann eða The Decemberists.

Og ef þið viljið party og dansa uppá borðum þá er With a Heavy Heart með Does it offend you málið. Fan myndband ársins.

Airwaves, part 3

2007-10-23T12:59:00.000-07:00

Var mættur snemma í bæinn því það átti ekki að missa af neinu. Kannski aðeins of snemma því þegar ég labbaði inní Hafnarhúsið voru 10 starfsmenn þar inni og enginn annar. Reif því upp dagsskránna og ákvað að finna eitthvað spennandi til að drepa tímann þanngað til að Loney, Dear átti að byrja. Trölti því yfir á Organ þar sem Búdrýgindi áttu að spila. Það voru 12 manns þar inn, þar af 3 starfsmenn og virtist söngvarinn vera of góður til að spila fyrir svona fáa, þeir unnu jú músíktilraunir árið 2002 og eiga því skilið meiri virðingu en þetta. Þeir eru annars fínir hljómfæraspilara og eiga ágætist spretti en þetta er ekki tónlist sem heillar mig mikið og sennilega hafa þeir náð hátindinum með Sigga-la-fó.

Rölti því til baka yfir í Hafnarhúsið og núna voru aðeins fleiri mættir þó ekki eins margir og ég bjóst við. Loney, Dear byrjaði að spila. Fyrsta sem maður tekur eftir er röddin hans sem er alveg ótrúlega sérstök en virðist samt fullkomlega við þessa ballöðu-folk tónlist sem hann semur. Þetta var í fyrsta skipti sem ég hlustaði eitthvað af ráði á hann, þess vegna virkuðu sum lögin kannski svolítið lík, en þau fáu sem ég hafði heyrt áður (saturday waits, I am John) skáru sig úr og hljómuðu mjög vel í Hafnarhúsinu og ekki laust við að maður dillaði sér í takt.
Trentmöller in Conert var næstur á svið. Þessi tónlist er ekki alveg mín, en þarna var hann með techno græjurnar sínar sem Gunni Ewalk myndi slefa yfir og svo með trommara og bassaleikara með sér.

Þetta kom mjög vel út og þau lög sem ég hlustaði á voru töff og náði hann upp ágætis stemmningu. Ákvað hinsvegar að stinga af á miðjum tónleikunum og fara yfir á Gaukinn og sjá Reykjavík! Þetta voru snilldar tónleikar, krafturinn var ógurlegur í þessum strákum og skemmtileg sviðsframkoma. Hápunkti kvöldsins var sennilega náð þegar þeir tóku FlyBus. Deerhoof voru næst á svið. Hef aðeins hlustað á þetta band og þau hafa ekki heillað mig neitt sérstaklega. Það sama var uppi á teningnum þetta kvöld og fór ég því snemma af Gauknum yfir á NASA til að reyna að ná restinni af Motion Boys og Gus Gus. Sá þrjú lög með Motion Boys sem væru sennilega uppáhalds íslenska bandið mitt í dag ef ekki værir fyrir Reykjavík!. Tónlistin þeirra er samt ótrúlega skemmtilega 80's og slagaravæn. Minna mig á blöndum af Wham og the Rapture. Motion Boys voru búnir að ná upp fínni stemmningu þegar að Gus Gus komu á sviði. Þau renndu í gengum allt nýja efnið sitt af Forever og allir hoppuðu kátir og glaðir nema sumir sem stóðu bara og kinkuðu kolli í takt. Eftir að þeir tóku David af Attention var kominn tími til að fara heim eftir gott Airwaves föstudagskvöld.

Airwaves, part 2

2007-10-18T17:52:00.000-07:00

Kvöldið hófst á NASA á slaginu 8. Fyrst á svið voru Slow Club. Strákur á kassagítar og stelpa sem spilar á heimatilbúið trommusett, voru nokkuð hress. Spila svona gleði krakka indie tónlist. Á eftir þeim komu Best Fwends. Tveir vinir sem að spila á ipod nano (gömul tegundina, sýndist mér). Þegar þeir voru búnir var ég ekki alveg viss hvað hefði gerst, og hvort ég hefði fílað það eða hatað. Þeir byrjuðu á því að fækka fötum og setjast svo niður og spjalla saman á meðan 2 fyrstu lögin runnu rólega í gegnum ipodinn. Hélt á tímabili að það væri eitthvað grín í gangi. Svo hófst sjóið, þeir renndu í gegnum nokkur lög, flest öll innan við 2 mínútur, kröftug og hrá. Stundum voru þeir að reyna of mikið að vera svalir en svona eftir á þá voru þeir bara nokkuð góðir en hefðu mátt hætta fyrr. Bestu lögin voru sennilega Dump in the dark og Skate or Live. Á eftir þeim kom íslenska bandi Retro Stefson á svið. Þetta eru allt ungir krakkar úr Austurbæjarskóla sem spila nokkuð hressa tónlist sem er kannski með smá kúbönsku ívafi. Sum laganna voru góð en hin voru tiltölulega flöt og skildu lítið eftir sig. Fannst söngvarinn líka svolítið óskýr þannig að ég náði ekki alltaf textunum sem er miður því ég væri til í að vita hvað 16 ár krakkar á Íslandi syngja um í dag. Næstir í röðinni voru The Teenagers sem eru sennilega frægastir fyrir að eiga lag um Scarlett Johansson og Fuck Nicol sem hefur fengið spilun í útvarpi hérna heima. Það var því húsfyllir á NASA þegar strákarnir komu uppá sviðið. Verð að segja að ég varð fyrir smá vonbrigðum, flest lögin flöt og öll mjög lík og svo er söngvarinn bara lélegur, að a.m.k. mitt álit á honum. Eftir The Teenagers fækkaði heldur í salnum og ljóst að fólk var að drífa sig í Listasafnið að sjá Grizzly Bear. Ég ákvað að vera ekkert að athuga hvað þetta hype í kringum Grizzly Bear snérist um og varð eftir og horfið á Friendly Fiers. Erfitt að lýsa þessari tónlist, blanda af soul, r&b og techno stendur einhverstaðar, mér fannst þetta einkennast af flottum töktum og kúabjölluhljómum, sennilega svolítið post punk. Þessir strákar stálu kvöldinu með ótrúlegri frammistöðu. Spiluðu um sjö lög ef ég man rétt og hvert öðru betra. Munurinn á þessu bandi og öðru böndum sem maður hefur sé hingað til á Airwaves var mjög mikill, öll spilamennska miklu betri og þéttari og í raun af allt öðru leveli. Söngvarinn var líka góður og voru þeir einkar hressir á sviði, allir saman. Held að þetta sé band sem maður eigi eftir að heyra frá í framtíðinni.

Endaði svo kvöldið á að hlusta á Late of the Pier. Þeir eru nokkuð ferskir og frumlegir, að gera skemmtilega hluti.

Airwaves, part 1

2007-10-17T17:09:00.000-07:00

Byrjaði kvöldið á NASA. Sá hana Elizu fara í gegnum allt prógramið sitt. Ekkert slæmt en ekkert frumlegt þar, hún á reyndar eitt mjög gott lag (empire fall) en meira er það ekki. Ég man ekki hvort hún tók þetta lag, segir kannski hversu eftirminnileg hún er. Næsta á svið voru Smoosh. Mikið hype í kringum þessar smástelpur. Vissulega gaman að sjá svona litlar stelpur spila á stór hljómfæri en þetta var engin snilld, bara ágæt. Hápunktinum náð með Bloc party ábreiðunni This Modern Love en eftir það stakk ég af til að sjá Múgsefjun spila á Organ. Sá þá taka þrjú lög og verð að segja að ég var mjög hrifinn, sennilega vegna þess að ég er mikill Folk Rock aðdáandi. Fannst þeir vera undir sterkum áhrifum frá the decemberists sem skemmir ekki fyrir. Hafi aldrei heyrt um þá fyrren núna fyrir Airwaves en mun eflaust fylgjast betur með þeim í framtíðinni. Næstir á svið á Organ voru Solid Gold. Þeir stóðust allar væntingar sem voru gerðar til þeirra. Mörg af lögunum þeirra voru góð en samt var einsog það hafi vantað loka smiðshöggið á þau. Svalir gaurar sem draga að sér svalar grúppíur. Áður en ég fór heim ákvað ég að gefa The Zuckakis Mondeyano Project (1 DJ og 2 MC-ar) tækifæri. Sá ekki eftir því, aldrei séð eins svartann mann með stráhatt og í sebra v-hálsmáls vesti. Nokkrir góðir taktar frá þeim og ég fór heim með bros á vör.

Meira frá Kanada: Sunset Rubdown

2007-10-06T16:16:00.000-07:00

Spencer Krug er sniðugur strákur. Þegar hann er ekki að lemja á hljómborðið með Wolf Parade þá er hann að semja tónlist með Sunset Rubdown. Skilst að þetta hafi byrjað sem sóló verkefni hans en í dag er þetta fullvaxta hljómsveit. Þau er búin að gefa út 2 plötur á jafn mörgum árum, seinast Random Spirit Lover núna í maí. Þessi tónlist á ekki mikið sameiginlegt með því sem Wolf Parade er að gera og ég veit ekki alveg hvað er hægt að líkja þessu við en persónulega finnst mér að Spencer ætti að leika sér meira með Sunset Rubdown krökkunum.

Tónlist líðandi stundar

2007-10-01T15:18:00.000-07:00

Rock Plaza Central. Þeir eru frá Kanada (þú bjóst ekki við þessu) og eru svona líka hressir. Búnir að gefa út ein plötu sem heitir Are We not Horses?. Platan er þema plata og fjallar um sexfætta þjarka (e. robot) sem lenda í baráttu milli góðs og ills. Minna mig helst á Neutral Milk Hotel. Held að þetta sé með því ferskara sem ég hef heyrt á þessu ári.

Ferskt fyrir mér

2007-08-11T06:49:00.000-07:00

Búinn að vera að hlusta á nokkur skemtileg bönd seinustu vikur, þetta eru þau 5 sem standa uppúr:
1. Bonde do Role, koma frá Brazilíu (en eru samt ekkert einsog CSS) og ætla að mæta á Airwaves, vúhú. 2 plötusnúðar og söngkona og ef þetta er líkt einhverju sem ég hef hlustað á þá er það helst M.I.A. Held að þetta verði málið í október, hlakka mikið til að kinka kolli í takt við þetta:

2.Au Revoir Simone, 3 stelpur frá New York sem semja tónlist sem er allt annað en frá New York. Búnar að gefa út 2 plötur seinustu 2 ár og eru báðar merkilega góðar:

3.Simian Mobil Disco, svolítið svipað og JUSTICE en samt ekki. Sum lögin þeirra minna mann mikið á Gus Gus. Platan öll rennur vel í gegn en flottustu lögin eru sennilega Its the beat og Hustler:

4. Battles, eflaust allir búnir að hlusta á þá en ég var bara að uppgvöta þá. Ekki alveg búinn að ákveða mig hvort ég fíla þessa plötu eða ekki, sumt er allavega mjög gott á henni, einsog Atlas:

5. Menomena, þetta band er í uppáhaldi í dag. Nýja platan þeirra Friend and Foe er mjög góð. söngvarinn minnir mikið á Damon Albarn. En þeir eru líka hressir live: